Breaking News

သူေတာင္းစား အထင္ နဲ႕ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကို ထမင္းေကြ်းခဲ႕တဲ႕ အဘိုး ဦးေငြရ ႏွင့္ ေတြ႕ဆံုျခင္း


Loading...
----------------------------



ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေမြးေန႔ အတြက္ အမွတ္တရ..





အခ်ိန္ကာလ သည္ ဂ်ပန္ေတာ္လွန္ေရးမတိုင္ခင္ျဖစ္သည္။(ဟသၤာတၿမိဳ႕နယ္၊ယံုသလင္း ေက်းရြာအုပ္စု၊
 အင္းႀကီးေက်းရြာ) မနက္ေစာေစာ (နံနက္ ၅ နာရီက်ာ္) ေ၀လီေ၀လင္းအဖိုး ဦးေငြရ သည္ မိမိ မိခင္ႀကီး အား ရည္စူး၍ လွဴဒါန္းမည့္ အလွဴတြင္ ပင့္ဖိတ္ထား သည့္ သံဃာေတာ္မ်ား အား ေစာင့္ ဆိုင္းေနစဥ္ အသက္ ၂၀ ေက်ာ္ လူငယ္ႏွစ္ဦး ေရာက္ရွိ လာကာ ထမင္း မစားရသည္မွာ ၂ ရက္ေက်ာ္ေန သည့္ အတြက္ ဗိုက္ဆာ ေနေၾကာင္း ၊ ထမင္းက်န္ ၊ဟင္းက်န္ အနည္း ငယ္ေကြ်းရန္ လာေရာက္ေတာင္းစားခဲ့သည္။ ထိုလူငယ္တို႔သည္ တုိင္းျပည္၏ လြတ္လပ္ေရး ဗိသုကာႀကီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ျဖစ္ေနသည္ကိုပင္ အဖိုးဦးေငြရ ကိုယ္တုိင္ပင္ မသိခဲ့ေပ။ ယခု အဖိုးေငြရ သည္ မိမိ ျပဳမႈခဲ့သည့္ အျပဳအမႈအား သားသမီး ေျမးျမစ္မ်ားအား စကားစျမည္ ေျပာျဖစ္သည့္အခါတိုင္း ဂုဏ္ယူ၀င့္ၾကြာစြာ ေျပာေလ့ရွိၿပီး၊လက္ရွိတြင္ အဖိုးေငြရသည္ ဟသၤာတ ၿမိဳ႕နယ္ ၊ ဘုရားႀကီး ရပ္ကြက္၊ ဘုရားႀကီး(၂) လမ္းတြင္ သားသမီးမ်ား ႏွင့္ တရားဘာ၀နာ ပြားမ်ားကာ က်န္းက်န္းမာမာ ေနထိုင္လွ်က္ရွိေၾကာင္းသိရသည္။

ေမး။ ။အဖိုး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ နဲ႕ စေတြ႕ခဲ့တဲ့ ျဖစ္ရပ္ေလးကို ေျပာျပေပးပါဦး။

ေျဖ။ ။တန္ခူးလေလာက္မွာ ဂ်ပန္ကို ေတာ္လွန္ခါနီး ၇ လေလာက္အလိုမွာ အေမႀကီးက ဆံုးသြားတယ္။ ဂ်ပန္ေခတ္ဆုိေတာ့ ဆြမ္းမသြတ္ လိုက္ရဘူး။အဲ့ဒါနဲ႕ သီးတင္းကြ်တ္လျပည့္ေန႕ အေမႀကီးအတြက္
 ေကာင္းမႈကုသိုလ္ေတြ လုပ္ေပးမယ္ဆိုၿပီးေတာ့ အဘတို႔ ရွားခဲ မွာ ဘုန္ႀကီးေက်ာင္း သံုးေက်ာင္းရွိတယ္ အဲ့ဒီ သံုးေက်ာင္းစလံုးက သံဃာေတာ္ေတြကို လိုက္ပင့္ၿပီးေတာ့ မိခင္ႀကီးကို ရည္စူးၿပီး အာရံုဆြမ္း ေလာင္းမယ္ေပ့ါ။အဲ့ဒါနဲ႕ ဆြမ္းေတြ ဘာေတြ ခ်က္ေနတဲ့ ေနရာက အဘတို႕ အိမ္နဲ႔ အလံ ၅၀ ေလာက္ကြာတယ္။ သီတင္းကြ်တ္ လျပည့္ေန႔ မနက္ ၅ နာရီေလာက္ ျပင္ဆင္ၿပီးေတာ့ တာေဘးမွာ ထြက္ၿပီး ဆြမ္းေလာင္းဖို႕ ျပင္ေနတုန္း ပဲ။ က်ံ ဳေပ်ာ္ ဘက္ကေန လူႏွစ္ေယာက္ ေလွ်ာက္လာတယ္။ အဘကလည္း ဆြမ္းေလာင္းဖို႕ တာေဘးက တန္းလ်ားေလးမွာ ထိုင္ေနတာ။ ဆြမ္းေလာင္းဖို႕အတြက္က ၀က္သားဟင္း ခ်က္တယ္။ ငါးၾကင္း ခ်က္တယ္။ ၿပီးေတာ့ ရွားခဲ မွ်င္ငါးပိေတြခ်က္တယ္။ အဲ့ဒါေတြကို ဟင္းအိုးထဲကေနတဆင့္ ဆြမ္းေလာင္းဖို႕အတြက္ ဒယ္အိုးထဲလွယ္ၿပီး တာေဘးမွာ ထားတယ္။ ဟင္းအိုးထဲက က်န္တဲ့အႏွစ္ေတြ နဲ႕ ထမင္းဂ်ိဳးေတြကို နယ္ၿပီး လင္ဗန္းထဲမွာ အဘစားဖို႕ အေဒၚႀကီးက ထားခဲ့တာေပ့ါ။အဲ့ဒါနဲ႔ အဘလည္း ဆြမ္းေလာင္းဖို႕ ေရေႏြေလး ေသာက္ၿပီးေစာင့္ေနတုန္း ေစာေစာက ေလွ်ာက္လာတဲ့ လူႏွစ္ေယာက္က လာေျပာတယ္။ မေန႕ကတည္းက ထမင္းမစားရေသးလို႔၊ အဲ့ဒါ ထမင္းက်န္ ဟင္းက်န္ ေလးေတြရွိရင္ နည္းနည္းေကြ်းပါလို႕ ေျပာတယ္။ အဘကလည္း ငါ သံဃာေတာ္ေတြကို အာရံုဆြမ္းေလာင္းဖို႕လုပ္ေနတုန္း ေစာေစာစီးစီး ဘယ္ကသူေတာင္းစားေတြက ထမင္းလာေတာင္းစားတာလဲေပ့ါ။ အဲ့ဒီလို အဘေျပာတဲ့အခ်ိန္မွာ ေနာက္က တစ္ေယာက္က ကြ်န္ေတာ္တို႕ သူေတာင္းစားေတြ မဟုတ္ပါဘူး။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ခရီးသြားေတြပါလို႕ေျပာတယ္။ ေရွ႕ လူကေတာ့မေျပာဘူး။အဘလည္း ကိုယ္ခ်င္းစာသြားၿပီး ေစာေစာက အဘ စားမယ့္ လင္ဗန္းထဲက ဟင္းအႏွစ္နဲ႕နယ္ထားတဲ့ ထမင္းဂ်ိဳးေတြ ကို ခ်ေကြ်းလိုက္တယ္။ကဲ ကဲငါစားမယ့္ ဟာေတာ့ရွိတယ္ကြာ က်န္တာက ဆြမ္းေလာင္းဖို႕ ။ဒီမွာ ခံုတန္းလ်ား မွာ လာစားၾကဆိုၿပီး ေကြ်းလိုက္တယ္။

ေမး။ ။ ကိုယ္စားမဲ့ ထမင္းကို ဘယ္လိုစိတ္ကူးမ်ိဳးနဲ႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းကို ေကြ်းခဲ့တာလဲ။

ေျဖ။ ။ ဘယ္လိုစိတ္ကူးမ်ိဳးနဲ႔ ခ်ေကြ်းတာလဲဆိုေတာ့ သူတို႔က ေျပာတယ္ေလ။ ထမင္းမစားရတာ ၂ ႏွစ္ရက္ေတာင္ရွိၿပီလို႔။ အဘလည္း ထမင္း၆ ရက္ေတာင္ ငတ္္ခဲ့ဖူးတယ္။ ေသမင္းတမန္ရထားလမ္းဆိုတာ ၾကားဖူးလား။ အဲ့ဒီရထားလမ္းေဆာက္ဖုိ႕ ဗမာေတြကို ေခြ်းတပ္အျဖစ္ ေပၚတာဆြဲေတာ့ အဘ တုိ႕ပါသြားတယ္ေလ။ အဲ့ဒီက ရခိုင္လူမ်ိဳးႀကီး ႏွစ္ေယာက္ကို ဂ်ပန္ေငြ ၈ ရာေပးၿပီး အကူအညီေတာင္းၿပီး ထြက္ေျပးတုန္းက ထမင္း ၆ ရက္ေတာင္ ငတ္ခဲ့တာ ဆိုေတာ့ ကိုယ္ခ်င္းစာၿပးီ ေကြ်းလိုက္တာ။ အဘ စားဖို႕ေတာင္ မက်န္ဘူး။

ေမး။ ။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္တို႕က အဖိုးဆီက ထမင္းတစ္မ်ိဳးပဲ ေတာင္းစားခဲ့တာလား။တစ္ျခား ဘာအကူအညီ ေတာင္းခဲ့ေသးလဲ။

ေျဖ။ ။အဘစားမယ့္ လင္ဗန္း ထဲက ၀က္သားဟင္း အႏွစ္ နဲ႕ နယ္ထားတဲ့ ထမင္းဂ်ိဳးေတြ နဲ႕ ငါးၾကင္းသားဟင္းလည္း ပါပါတယ္။အဲ့ဒါကို ႏွစ္ေယာက္သား စားၾကတာဗ်ာ။ ေခါင္းေတာင္မေဖာ္ဘူး။ ခေမာက္ေတြလည္း မခြ်တ္ဘူး။ေတာ္ေတာ္ဆာေနပံုရတယ္။ ခဏေလးနဲ႕ ထမင္းစားၿပီးသြားတယ္။ ထမင္းေတာင္းစားၿပီးေတာ့ လက္ေဆးဖို႕ ေရမရွိေတာ့ ေရေႏြးနဲ႕ လက္ေဆးတယ္။ လက္သုတ္မရွိလို႕ အစ္မႀကီး ေခါင္းခု လုပ္တဲ့ ပုဆိုးကိုသူတုိ႔ကို ေပးလိုက္တယ္။ ၿပီးေတာ့ သူတို႕ ေရေႏြး တစ္ေယာက္တစ္ခြက္ ္ေသာက္တယ္။ ၿပီးေတာ့ ဘာအကူအညီေတာင္းလဲဆိုေတာ့ ဇလြန္ကိုသြားတဲ့ လမ္းကို အဘ ကိုေမးတယ္။ အဘက ဟသၤာတ သြားမွာ မဟုတ္ဘူးလာလို႕ ေမးေတာ့ မသြားဘူးတဲ့ ။ ဇလြန္သြားမွာတဲ့ ။ ဟသၤာတ ဘယ္သြားမလဲ။ ဂ်ပန္ နီပြန္တပ္ႀကီးက တပ္စြဲထားတယ္ေလ။ အဘက ဒီမွာ ဘုန္းႀကီးေတြကုိ ဆြမ္းလည္း မေလာင္းရေသးေတာ့ လိုက္မျပႏိုင္ဘူး။ ဒါေပမဲ့ လမ္းညြန္ေပးလိုက္တယ္။ မင္းတို႕ ဒီလမ္းအတိုင္း မိနစ္ ၂၀ ေလာက္ ေလွ်ာက္ရင္ ရွားခဲ ကို ေရာက္မယ္။ ရွားခဲ ေစ်းထိပ္မွာ တံတားရွိတယ္။အဲ့ဒီ တံတားဟုိဘက္မွာ အိမ္ေျခာက္အိမ္ေက်ာ္ၿပီးရင္ ဘယ္ဘက္ကို သြားတဲ့လမ္းရွိတယ္။ လွည္းႀကိဳးေကာက္ ဘက္ကေန ဇလြန္ ၿမိဳ႕ကို ျဖတ္တက္တဲ့လမ္း၊ အဲ့ဒီလမ္းကေန သြားရင္ ဇလြန္ေရာက္တယ္လို႕ လမ္းညြန္လိုက္တယ္။ အဘက ဆြမ္းမေလာင္ရေသးေတာ့ လမ္းပဲညြန္လိုက္တယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွန္းလည္းမသိဘူးေလ။
ေမး။ ။အဲ့ဒီတုန္း က ဗိုလ္ခ်ဳပ္တို႕ ၀တ္ခဲ့လာတဲ့ အ၀တ္အစားပံုစံ နဲ႕ ေျပာပံုဆိုပံုေလးေတြ ကို မွတ္မိေသးလား အဖိုး။ မွတ္မိေသးရင္ ေျပာျပေပးပါ။
ေျဖ။ ။ႏွစ္ေယာက္စလံုးက ပင္နီအက်ီ ၤ ႏြမ္းႏြမ္းေလးေတြနဲ႕ ၿပီးေတာ့ ခေမာက္ေတြ ေဆာင္းထားတယ္။ႏွစ္ေယာက္စလံုးမွာ လြယ္အိတ္ေတြပါတယ္။ပုဆိုးေတြကလည္း ခပ္ႏြမ္းႏြမ္းေလးေတြပဲ။ လံုး၀ ေတာ္လွန္ေရးသမားေတြလို႕မထင္ရဘူး။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွန္း ဆိုတာ ရုပ္လံုး၀မေပၚဖူးေလ။
ေမး။ ။ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကို အျပင္မွာ အရင္ကေရာ အဖိုး ျမင္ဖူးလား။
ေျဖ။ ။ေတာ္လွန္ေရးကိစၥေတြနဲ႕ ဟသၤာတ ကေန က်ံဳေပ်ာ္ကို တစ္ေခါက္လာဖူးတယ္။ စစ္၀တ္စစ္စားနဲ႕ ကိုယ္ရံေတာ္ ဗိုလ္မွဴ းေတြ နဲ႕ ကားသံုးစီးနဲ႕ က်ံဳေပ်ာ္ကို သြားမလို႕ထင္တယ္။ အဲ့ဒီတုန္းက စစ္၀တ္စစ္စားနဲ႕ဆိုေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကို သိတယ္ေလ။
ေမး။ ။အဖိုး က ထမင္းေကြ်းလိုက္ၿပီးေတာ့ ဘယ္အခ်ိန္ေလာက္မွာမွ အဖိုးေကြ်းလိုက္တဲ့ လူက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းမွန္းသိတာလဲ။
ေျဖ။ ။ဒီလို နဲ႕ ေလး၊ငါးလ ေလာက္ၾကာေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းက ေရႊတိဂံုဘုရား မွာ မိန္႕ခြန္းေျပာေတာ့ အဲ့ဒီကိစၥပါတယ္။ အဲ့ဒါကို ရွားခဲ ရြာက လူေတြ အဖိုးကိုလာေျပာတယ္။အဲ့ဒီေတာ့မွ ငါသူေတာင္းစားလို႕ထင္ၿပီး ထမင္းေကြ်းလိုက္တာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းမွန္းသိတာ။
ေမး။ ။အဖိုးစားမယ့္ ထမင္းကို ေကြ်းလိုက္တာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္းမွန္း သိလိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာ အဖိုး ဘယ္လိုခံစားရလဲ။
ေျဖ။ ။ခံစားရတာေတာ့ မေျပာနဲ႕ စိတ္မေကာင္းဘူးေပ့ါ။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း မွန္းသိရင္ ဆြမ္းေလာင္းမယ့္ ဟင္းေတြ ထမင္းေတြထဲက တစ္၀က္ကို အိမ္ေခၚၿပီး ေကြ်းမွာ။ ဒီလိုလည္းမသိဘူးေလ။ ေအာ္ ငါ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွန္းမသိဘဲ ေျပာလိုက္မိပါလား။ ငါသူေတာင္းစားေလးေတြလို႕ ေျပာလိုက္တာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွန္းသိေတာ့ တကယ္စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိတယ္။ဒါေပမဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွန္းမသိေပမယ့္ တကယ္သနားၿပီး ေကြ်းခဲ့တာပါ။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွန္းသိရင္ေတာ့လား အဘေစာေစာကေျပာသလိုပဲ။
ေမး။ ။အခုလိုမ်ိဳး ျပည္သူေတြ ခ်စ္ျမတ္ႏိုးရတဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္ေမး။ ။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္က မိန္႕ခြန္းထဲမွာ အဖိုး ဆီက ထမင္းေတာင္းစားခဲ့တာနဲ႕ပတ္သတ္ၿပီး ဘယ္လိုေျပာခဲ့လဲ အဖိုး။
ေျဖ။ ။ေတာ္လွန္ေရးကိစၥ နဲ႕ က်ံဳေပ်ာ္ကေနၿပီးေတာ့ ဟသၤာတ ဘက္ကို သြားေတာ့ ရွားခဲ အေရာက္မွာ ဆြမ္းေလာင္းတာေတြ႕ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕ႏွစ္ေယာက္စလံုးက ထမင္းမစားရေသးတာ ၂ ရက္ေတာင္ ရွိေတာ့ ထမင္းက်န္ ဟင္းက်န္ေလးေတြ ရွိရင္ ေကြ်းပါဆိုၿပီး ထမင္း၀င္ ေတာင္းစားေတာ့ အဲ့ဒီ လူငယ္တစ္ေယာက္က သူေတာင္းစားေလးေတြ ေစာေစာစီးစီး ထမင္းလာေတာင္းစားရသလားလို႕ ေျပာလႊတ္ပါတယ္။ ေျပာေပမဲ့ ထမင္းေကြ်းပါတယ္။အရမ္းဆာေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ထမင္းစားရတဲ့အတြက္ အဲ့ဒီလူငယ္ကို အရမ္းေက်းဇူးတင္ပါတယ္လို႕ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ရဲ႕ မိန္႕ခြန္းထဲမွာ ပါလာပါတယ္။

ေမး။ ။ေနာက္ပိုင္း အဖိုး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းကို သြားေတြ႕ဖို႕ ႀကိဳးစားခဲ့ေသးလား။

ေျဖ။ ။သြားမေတြ႕ရဲပါဘူးကြယ္။သူက တုိင္းျပည္အတြက္ ေန႕မအား ၊ညမအား အလုပ္လုပ္ေနတဲ့ ေခါင္းေဆာင္ႀကီးတစ္ဦးေလ။အဘ က ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကို ေတာ္ေတာ္ေလးစားတာပါ။

ေမး။ ။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္တို႕ လုပ္ႀကံခံရတဲ့ သတင္းၾကားတဲ့အခါမွာ အဖိုး ဘယ္လိုခံစားရလဲ။
ေျဖ။ ။အတိုင္းထက္အလြန္ ရင္ထဲမွာ စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိတယ္။ မ်က္ရည္ေတာ့ မက်ပါဘူး။တုိင္းျပည္ လြတ္လပ္ေရး ရခါနီးမွ အခုလို ဗိုလ္ခ်ဳပ္ လုပ္ႀကံခံရတာ ။အသည္းထဲထိ နာက်င္ခံစားခဲ့ရတယ္။

ေမး။ ။အခုလိုမ်ိဳး ျပည္သူေတြ ခ်စ္ျမတ္ႏိုးရတဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းကို ထမင္းေကြ်းခြင့္ရလိုက္တဲ့အတြက္ အဖိုး ရဲ႕ ၀မ္းသာပီတိ ျဖစ္ပံုေလးကိုေျပာျပေပးပါဦး။

ေျဖ။ ။၀မ္းသာ တာ မေျပာနဲ႕ေတာ့ ေကာင္ေလးေရ။ မိသားစု စကားစျမည္ေျပာတိုင္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကို ထမင္းေကြ်းခဲ့ရတဲ့ အေၾကာင္းေလးကိုျပန္ေျပာျပျဖစ္တယ္။ ၿပီးေတာ့ ပီတီျဖစ္မိတယ္။
ေမး။ ။အခု က်ေရာက္မဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ရဲ႕ ႏွစ္ ၁၀၂ ႏွစ္ ေမြးေန႕အတြက္ စကားလက္ေဆာင္ေျပာေပးပါဦး။
ေျဖ။ ။ဗိုလ္ခ်ဳပ္က ကမၻာမပ်က္မျခင္း ရွိေနဦးမယ္။ အာဇာနည္ တစ္ဦးပါပဲ။ အဘ တို႕ ျပည္သူေတြရဲ႕ ရင္ထဲမွာ ထာ၀ရ ရွင္သန္ေနတဲ့ လြတ္လပ္ေရး ဗိသုကာႀကီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းကို အၿမဲ ရိုေသ ေလးစားေနပါတယ္ကြယ္။
ေမး။ ။ အဖိုး အခုလိုေျဖၾကားေပးတဲ့အတြက္ ေက်းဇူးအမ်ားႀကီးတင္ပါတယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကို ထမင္းေကြ်းခြင့္ရလိုက္တဲ့အတြက္ အဖိုး ရဲ႕ ၀မ္းသာပီတိ ျဖစ္ပံုေလးကိုေျပာျပေပးပါဦး။
ေျဖ။ ။၀မ္းသာ တာ မေျပာနဲ႕ေတာ့ ေကာင္ေလးေရ။ မိသားစု စကားစျမည္ေျပာတိုင္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကို ထမင္းေကြ်းခဲ့ရတဲ့ အေၾကာင္းေလးကိုျပန္ေျပာျပျဖစ္တယ္။ ၿပီးေတာ့ ပီတီျဖစ္မိတယ္။

ေက်းဇူးအမ်ားႀကီးတင္ပါတယ္အဘိုး။

-----------

ဒီအင္တာဗ်ဴးအတြက္ အခက္ခဲေတြအမ်ားႀကီး ေက်ာ္ျဖတ္ခဲ႕ရပါတယ္။ ဝိုင္းဝန္ကူညီေပးခဲ႕တဲ႕ ဟသၤာတ ၿမိဳ႕သူၿမိဳ႕သား အားလံုးကို ေက်းဇူအထူးတင္ရွိပါတယ္။

 ေတာသားေလးရဲ့ စာေပရြာ မွ ကူးယူေဖာ္ျပသည္။

ဖိုးသူေတာ္ (www.phothutaw.com)
Credit:မင္းရသ
Loading...