မိန္းကေလးမွာ တဆတ္ဆတ္ တုန္ေအာင္ ခ်မ္းေနသည္ကို ေတြ႕ရေလေတာ့သည္



_________________________________________________________
ရန္ကုန္-မနၱေလး  အျမန္လမ္းမၾကီးေပၚက အမွတ္မထင္ ျမင္ေတြ႕ခဲ႔ရတဲ႔   ညဥ္႔ငွက္မေလး ...


အခ်ိန္ကား ည၈ နာရီျဖစ္၏။မိုးသည္ သည္းသည္းမဲမဲ ရြာေနသည္။ေက်ာ္ေဆြက ဂ်စ္ကားေလးကို မိုးစက္မိုးေပါက္မ်ား ၾကားတြင္ သတိထားျပီး ခပ္ျဖည္းျဖည္း ေလးေမာင္းလာခဲ့ေလသည္။ရန္ကုန္-မနၱေလး ကားလမ္းမၾကီး ေပၚ၌ မီးထိုးေမာင္းနွင္လာေသာ ကုန္ကားၾကီးမ်ားကို မၾကာခဏ ေရွာင္ရသည္မွလြဲလို႔ လမ္းမွာ လူသြားလူလာ ျပတ္ေနသည္။ေတာင္ငူ ဘူတာၾကီးသို႔ လာၾကိဳရန္ မိခင္ၾကီးထံမွ ဖုန္းဆက္ထားသျဖင့္ ညေနေစာင္းထဲက အိမ္မွထြက္လာခဲ့ေသာ္လည္း အေပါင္းအသင္းမ်ားနွင့္ ေတြ႕ရာ ပိုင္အိုနီးယားသို႔ ဝင္လိုက္ရေသးသည္။မိုးသည္ တစ္ေနကုန္ေစြျပီး စိုစြတ္ေအးျမေနေသာေၾကာင့္ ဘီယာ အရွိန္ေလးတင္ေပးရေလ၏။တစ္ေအာင့္ေလာက္ၾကာေတာ့ နာရီကိုၾကည့္ျပီး သူငယ္ခ်င္းမ်ားကို နႈတ္ဆက္ကာ ထိုဆိုင္မွထြက္ခြာခဲ့ျခင္း ျဖစ္၏။

က်ြန္းကုန္းရြာေလးကို လြန္သည္နွင့္ လူေနအိမ္ေျခမ်ား မရွိေတာ့ဘဲ ရြာဆက္ျပတ္သြားသည္။ကားမီးေရာင္သည္ လမ္းမေပၚသို႔ မီးတစ္ရိုက္အကြာအေဝး ေလာက္ လင္းျဖာေသာ္လည္း မိုးစက္မိုးေပါက္မ်ားေၾကာင့္ မႈန္ဝါးဝါး ျဖစ္ေနကာလမ္းေဘးနွစ္ဘက္ ပတ္ဝန္းက်င္ တစ္ခြင္လံုးမွာလဲ မဲေမွာင္ေနေလ၏။

ျမိဳ႕သစ္မွ ေတာင္ငူသို႔ (၁၃) မိုင္ခန္႔ ေဝးေသာ္လည္း ေက်ာ္ေဆြက ဒီလမ္းခရီးကို သြားေနက် ျဖစ္၍ စိတ္ပူပင္မႈ တစ္စိုးတစ္စိမ်ွ မရွိေပ။ကားအရွိန္ကို ေလ်ာ့၍ သံလမ္းကုန္းကို ေက်ာ္ျပီးခ်ိန္တြင္ စိတ္ထဲ ခ်မ္းစိမ့္စိမ့္ ျဖစ္လာ၍ ဂ်င္းအက်ၤီအိပ္ကပ္ ထဲမွ စီးကရက္ဘူးကို ထုတ္ျပီး စီးကရက္ တစ္လိပ္ကို ထုတ္ယူ မီးညွိ ရႈိက္ဖြာလိုက္ေလ၏။မီးညွိျပီးကားေရွ႕သို႔အၾကည့္မီးေရာင္ေအာက္တြင္ လူတစ္ေယာက္ ကိုဘြားကနဲ ေတြ႕လိုက္ရာ ဘရိတ္ကိုေဆာင့္နင္းခ်လိုက္ရေလ၏။ ကားဘီးတို႔သည္ စိုစြတ္ေနသည့္ ကတၲရာ လမ္းကိုပြတ္တိုက္ရင္း က်ြီ ကနဲ ထိုးရပ္သြားေလေတာ့သည္။

ေလၾကီးမိုးၾကီးထဲတြင္ ကတၱရာလမ္းေပၚ၌ ကားနွင့္ ေလးငါးေပခန္႔ အကြာေလာက္တြင္ ေျခစံုရပ္ေနသည့္ မိန္းကေလး တစ္ဦး ျဖစ္၏။မိုးေရမ်ား ရႊဲစိုေနသည့္ အဝတ္အထည္တို႔က ခနၶာကိုယ္ကို ကပ္ေနရာ ေပၚလြင္ေနေသာ တင္အစံုနွင့္ မို႔ေမာက္ေနေသာ ရင္အစံုတို႔က ကားမီးေရာင္ေၾကာင့္ အထင္းသားေပၚလြင္ေနေလ၏။အံုထူ၍ ရွည္လ်ားေသာ ဆံနြယ္တို႔က မ်က္နွာတစ္ဖက္ျခမ္းကို မိုးစက္မိုးေပါက္တို႔နွင့္အတူဖားလ်ားက်ေနေလ၏။က်ြန္းကုန္းနွင့္နတ္စင္ကုန္း ၾကားရွိ ထိုေနရာ တစ္ဝိုက္သည္ မၾကာခဏ အေျခာက္အလွန္႔ ေနရာျဖစ္ေၾကာင္း ၾကားဖူးရာ ေက်ာ္ေဆြလဲ ခ်ီတံုခ်တံု ျဖစ္သြားေလ၏။သို႔ရာတြင္ မိန္းကေလးက ခိုက္ခိုက္တုန္စြာျဖင့္ ကားဆီသို႔ လွမ္းၾကည့္ေနေလ၏။
ေက်ာ္ေဆြလဲ ရုတ္တရက္ ေၾကာင္ေနရာမွ ေၾကာက္စရာ မဟုတ္ဘူးဟု စိတ္ကို ဆံုးျဖတ္ကာ ကားတံခါးကိုဖြင့္၍ ထီးေဆာင္းျပီးဆင္းေလေတာ့၏။
" ေဟ့ မင္းဘာလုပ္ေနတာလဲ ။ကားတစ္စီးလံုးလာတာ မျမင္ဘူးလား "

ဟု ေအာ္ေမး လိုက္ရာမိန္းကေလးသည္ ကားမီးထိုးထားသည့္ဘက္သို႔ လက္ကေလးကြယ္ရင္း ေနာက္သို႔ဆုတ္လိုက္သည္။ထို႔ေနာက္ တစ္ဟင့္ဟင့္နွင့္ ရႈိက္ငိုေနကာေက်ာ္ေဆြအား မ်က္နွာငယ္ေလးနွင့္ ၾကည့္ေနေလ၏။

" ငါေမးေနတာ မၾကားဘူးလား။ မိန္းကေလး တစ္ေယာက္တည္း ဒီေနရာမွာ အခ်ိန္မေတာ္ၾကီး၊ မင္း ဘယ္ကလဲ ဘာလုပ္ေနတာလဲ "

ဟုထပ္မံေအာ္ရင္း ေက်ာ္ေဆြက မိန္းကေလး အနားသို႔ တိုးကပ္ သြားမိရာ မိန္းကေလးမွာ တဆတ္ဆတ္ တုန္ေအာင္ ခ်မ္းေနသည္ကို ေတြ႕ရေလေတာ့သည္။

ေက်ာ္ေဆြ ၾကည့္ေနရင္း မိန္းကေလးမွာ တစ္ျဖည္းျဖည္း အရပ္ရွည္ထြက္လာသည္။ထန္းတစ္ပင္ ခန္႔ ရွည္ျပီး နီရဲေနေသာ မ်က္လံုးမွာလဲ သပိတ္လံုး အရြယ္ ရွိ၏။ေက်ာ္ေဆြ ၾကက္ေသေသ ျပီး တစ္ခဏမ်ွ ေၾကာင္ၾကည့္ေနမိေလ၏။ ထို႔ေနာက္ ေက်ာ္ေဆြလဲ သတိျပန္ဝင္လာျပီး ကားဆီသို႔ ေျပးေလေတာ့သည္။ ကားတံခါးကိုဖြင့္ ကားစက္နႈိးျပီး အသားကုန္ ေမာင္းေလေတာ့၏။

ထို႔ေနာက္ မိခင္ၾကီးကို ၾကိဳျပီး (၁၃) မိုင္ခန္႔ ေဝးေသာ ျမိဳ႕သစ္သို႔ ျပန္ခဲ့ၾကေလ၏။
အျပန္လမ္း၌ ညကေျခာက္ခံထိေသာေနရာ ၌ ထိုမိန္းကေလးကို အမွတ္တမဲ႔ ေတြ႕လိုက္ရေသးသည္။ေဘးမွာ မိခင္ရွိေနေသာေၾကာင့္ ဟန္ေဆာင္ေနရေသာ္လဲ ညက ပံုရိပ္ေတြ မ်က္လံုးထဲကမထြက္ေပ။

ထိုညက တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ အျဖစ္အပ်က္နွင့္ မိန္းမေခ်ာ ညဥ္႔ငွက္မေလး အေၾကာင္း ျပန္ျမင္ေယာင္ေနမိရာ ေတာ္ရံုနွင့္ အိပ္မေပ်ာ္ခဲ့ပါ။
ေနာက္တစ္ခါ အဲ့ဒီဘက္ကို တစ္ေယာက္တည္း မသြားေတာ့ပါဘူးဗ်ာ။သြားခဲ့သည္ရွိေသာ္ ခုစာဖတ္ေနသူကို အေဖာ္အျဖစ္ ေခၚသြားပါရေစ.. လိုက္မွာလား ???

Credit: သရဲေလး
Loading...